Hoeke

Er zijn weinig herinneringen langs de route. De grens is hier ook meer rechttoe rechtaan. Weinig situaties tot zorgen in die tijd, zou je kunnen zeggen, maar dat is niet zo geweest. Bijvoorbeeld in het kleine dorpje Koewacht, waar wel 20.000 Belgische vluchtelingen zich verzameld hadden, om de grens over te kunnen. Er zijn van de zeven miljoen inwoners die België telde, een miljoen naar Nederland gevlucht. Dat zijn grote getallen. Wij stonden in Koewacht, waar de ene kant van de straat Nederland en de overkant België is. Toen hadden ze geen subtiele kleine plaatjes op de middenstreep, zoals in de Grensstraat in Vaals, maar 2000 volt! Beelden van grote groepen vluchtelingen bij de grenzen van Europa of Amerika staan vers in ons geheugen.

Later reden we over dijken. Prachtige slierten in het land. Slierten van populieren, soms wel zes rijen breed. Hier en daar informatieborden die ons vertellen wanneer de polder binnen desbetreffende dijk is ingepolderd. De Elisabeth stormvloed van 1367 is duidelijk de aanleiding geweest van inpoldering, zo zien we aan de jaartallen. Er is met vereende kracht hard gewerkt om het land veilig te maken. Er was toen in dit gebied helemaal geen sprake van grens.

Dagafstand 99 kilometer

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

De Klinge

Het was al druk in Antwerpen terwijl we er al vroeg waren. We fietsten voornamelijk langs de kade, maar om even de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal binnen te wippen, weken we van de route af. Na het centrum gingen we naar een fietstunnel die ons onder de Schelde door bracht. We moesten eerst in een lift naar beneden, vervolgens een stukje fietsen en dan weer met een lift omhoog.

Na Antwerpen reden we naar het spookdorpje Doel. De meeste huizen zijn er verlaten, overwoekerd door vrij groeiende beplanting of beklad met graffiti. De bewoners moesten hun dorp verlaten vanwege de kerncentrale die er naast gebouwd is. Er waren veel bezoekers in het dorpje. Een dorpje dus, waar de luiken gesloten zijn en de heggen niet gesnoeid. In de molen een restaurantje.

Om de Hedwigepolder en het vedronken land van Saeftinge ook eens gezien te hebben weken we van de route af om vervolgens via een ijsje in Hulst, naar de camping in het Belgische Klinge te rijden.

Dagafstand: 95 kilometer

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Putte

Er is veel te lezen langs de route. Er zijn ook, in onze ogen, nutteloze omwegen. Vlak voor Baarle-Hertog/Baarle-Nassau was er een keuze tussen een noordelijke of zuidelijke route. De noordelijke kwam door Baarle en ik wilde Berts reactie graag zien bij het landjehoppen. We reden over het Belselijntje, een voormalig spoortraject tussen Turnhout en Tilburg, naar het dorp. Op een gegeven moment merkte ik dat ook hij even niet meer wist in welk land wij waren. Die verwardheid had ik het vorig jaar ook, toen ik op solotocht was. Het is een merkwaardige situatie.

Na Baarle bleven we nog vaak de grillige grenslijn doorkruisen. Asfaltwegen gingen voorbij een grenslijn over in zandwegen waarover we ploeterend diepe geulen trokken en vaak in vast kwamen te staan.
Het landschap was vandaag minder saai. Weilanden en bossen wisselden zich goed af.
We naderen Antwerpen. In Putte vonden we onze camping voor de komende nacht. Het is jammer dat we al eten gekocht hebben voor vanavond, want er is een pannenkoekenrestaurant op het terrein.
Net toen we de tent hadden staan, begon het te regenen.

Dagafstand 80 kilometer

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Baal

De Dodendraad is de rode draad. De foto’s gaan op elkaar lijken, maar erg interessant is de omgeving niet. Het is een wonder dat er maar een kleine duizend slachtoffers gevallen zijn. Het was toch maar liefst 2000 volt in een tijd dat de meeste mensen nog geen weet hadden van stroom in het algemeen. Het is mooi dat d.m.v. deze route een herinnering geschapen is. Ik merk ook dat de eerste wereldoorlog een item in de geschiedenis is waar ik eigenlijk weinig van weet. De tweede wereldoorlog overschaduwt misschien de eerste. Waarschijnlijk omdat ‘we’ neutraal waren en hadden er daardoor niets mee te doen.

De elektrische afzetting liep dwars door bossen, landerijen, dorpen en eigendommen. Ook dwars door de Sint Benedictus abdij de Achelse Kluis.

Na weer een honderd kilometer belandden we op camping de Baalse Heide, vlak voor Turnhout en bestellen en bier uit ’t vat.

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Stamproy

Het was nog fris toen we even na achten op de fiets stapten op weg naar een punt waar wij onze tocht langs de Geleenbeek gingen beginnen. Het is niet de bron, de Geleenbeek ontspringt op meerdere plaatsen, maar het is wel de voor ons meest logische begin. We hebben een route uitgezocht die zo dichtbij mogelijk de beek volgt. Dat is alleen bij Spaubeek niet helemaal volgens een goed begaanbaar pad geweest.
De beek loopt tot in een meertje bij Ohé en Laak, snelweg en Julianakanaal doorkruisend.

Bij Stevensweert lunchen we bij de Hompeschemolen, wat de grootste (of hoogste) molen blijkt te zijn van het vaste land van Nederland. Vanaf hier ongeveer volgen we de zgn. Dodendraadroute of Grensroute.

De Dodendraadroute is een route die zoveel mogelijk de grens, ten tijde van WOI, volgt tussen Nederland en België. Veel zien we er nog niet van en misschien is er ook niet veel. De witte krokussen die langs de hele grens gepland zijn, zijn er natuurlijk niet. We zijn wel langs een plaats gefietst waar de situatie is nagebouwd. De witte draadgeleiders moeten welhaast op krokussen hebben geleken.

We slaan onze tent op bij Stamproy en fietsen daarna nog een tien kilometer om de honderd vol te krijgen.

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Via Duitsland

Het was een regenachtige tocht van Assen naar Stadskanaal door het platte Drenthe, naar tante Anje. We hebben de tent opgezet en gezellig bij haar koffie gedronken.
De volgende dag was het erg koud en om ongeveer 4 uur begon er een flinke plensbui die een uur zou duren. We stonden met z’n allen, want er waren meer fietsers, onder een viaduct te schuilen. Een mooi gezicht. Er waren opmerkelijk veel mensen op pad. Ze fietsten in grote groepen.

Münster is een fietsvriendelijke stad. Rondom het centrum ligt een groen strook. Als je je verveelt zou je er een leuk rondje kunnen fietsen. We hebben geen camping in de stad gevonden, dus hebben een kamer in een hostel in het centrum geboekt. Voor de fietsenparking moesten we verder op in de stad zijn.

Op dinsdag lijkt het toch nog mooi weer te worden. We hebben de Ems verlaten en rijden het Ruhrgebied in. Het is erg verkwikkend om door de drukte in de steden te rijden. Als een fietskoerier op flinke snelheid laveren door het verkeer.

Vlakbij Wuppertal komen wij op de Nordbahntrasse terecht, een voormalig spoortraject. Het fietste wel lekker weg zo lekker plat en het zullen ook mooie uitzichten zijn geweest, maar omdat het hartstikke mistig was hebben wij die gemist. We zouden graag met Schwebebahn willen, maar hebben gehoord dat hij niet gaat vanwege een kapotte kabel. Het is wel jammer, maar Wuppertal is architectonisch ook erg interessant. Er zijn veel Bauhaus-gebouwen te zien.

Voordat we, na ons bezoek in Wuppertal, weer op de Nordbahntrasse kwamen, fietsten we nog door het heel leuk kleine dorpje Gräfrath, waar de huizen leistenen muren en daken hadden.

We hebben veel door steden gefietst. Pas na Keulen reden we weer door de natuur. We raakten geïnspireerd door de Via Belgica, een oude Romeinse lime, die van Keulen naar Boulogne sur Mer via Meerssen gaat. Heel interessant, maar wij volgden deze niet, want bij Düren gingen wij naar Kornelimünster om over de Vennbahn verder naar huis te fietsen.

Totale afstand van onze tocht is 485 kilometer

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Langs Nederlandse rivieren

Deze galerij bevat 10 foto's.

De tocht die we deze herfst hebben gemaakt, was 370 kilometer lang. We volgenden voornamelijk rivieren met oude vesting stadjes en forten. Door elke dag vroeg te vertrekken zagen we mooie zonsopgangen. We hebben enorm geluk gehad met het prachtige … Lees verder

Galerij | Een reactie plaatsen

De route

Totale afstand: 1500 kilometer.

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Der Vennbahn

Het was druk op de Vennbahn. We hadden dat eigenlijk ook wel verwacht. Het is een prachtige route met veel uitzichten over een voormalige spoorweglijn over veengebied van de Ardennen/Eifel. 125 kilometer lang is het traject. Het begin bij Troisvierges en eindigt bij station Rothe Erde in Aken.

Een Amsterdamse fietser die een rondje Eifel/Ardennen deed, vroeg ons hoe het voelde om zo dicht bij huis te zijn. Bij het ‘nog 100 kilometerpunt naar Aken’, voelde het alsof we het zó eventjes zouden kunnen befietsen. Daarbij zag ik even over het hoofd dat het na Aken nog 20 kilometer was en we al 40 kilometer gefietst hadden vanaf Clervaux.

De camping vlak voor Monschau zag er uit als een derde rangs slecht onderhouden caravanpark, waardoor wij besloten om een hotel te zoeken in het middeleeuws stadje. We daalden af naar Monschau en hebben bij meerdere hotels geprobeerd om een overnachting te regelen, maar tevergeefs. Erg onzeker zijn we doorgefietst over de Vennbahn. We hadden ruim twee uur verdaan met het hotel zoeken en berekenden dat we pas rond middernacht thuis zouden zijn en een groot gedeelte van de rest in het donker moesten afleggen. We probeerden flink veel vaart te maken om toch het voor ons onbekende gedeelte voor zonsondergang te hebben gefietst. We ontdekten eenmaal in het donker Walheim, met een antieke trein. Dat kenden we nog niet.
Bij het stationnetje van Kornelimunster hebben we een milchkaffee gedronken en warmere kleren aangedaan, waarna we naar huis zijn gezoefd. 160 kilometer op Berts teller. 4 Landen in 1 dag.

NB. We kregen vanochtend een email van Franse spoorwegen dat de trein die we besproken hadden voor de terugreis uit Toulouse gecancelled is. We zijn blij dat we drie weken geleden besloten hebben om niet naar Spanje door te reizen, maar zelf naar huis te fietsen.

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen

Clervaux

Misschien heeft Luxemburg wel alles wat de fietser zich wenst. Er zijn mooie glooiende heuvels en door riviertjes gevormde diepe kloven met aan de ene kant een duizelingwekkende afdaling en aan de andere kant een door de haarspeldbochten slingerende klim. Er is het rivierdal van de Alzette, waar je kilometerlang ‘plat’ kunt fietsen, zelfs in de stad Luxemburg.
In de stad, trouwens, gingen we even vanaf de lager gelegen Pfaffenthal met de Panorama Elevator naar de bovenstad en terug. Met fiets en al, want de lift ruim was genoeg. Wij vinden Luxemburg een mooie stad. Het is niet groot en zeer internationaal. Er komt een bepaalde rust van de stad uit, die je uitgenodigd om te wandelen of op een terrasje zitten.

We zijn tot Clervaux gekomen. De duurste en rumoerigste camping tot nu toe. De prijs is verklaarbaar, want de camping heeft een verwarmd buitenzwembad, prima toiletgebouw, gratis WiFi en mooie veldjes. Daar is absoluut niets mis mee. De meeste tijdelijke bewoners houden echter niet van rust. Dat is jammer.

Geplaatst in fietsvakantie | Een reactie plaatsen