Prévenchères

Wat omhoog gaat moet ook weer naar beneden, dus na in twee uur 17 kilometer klimmen, hadden we de prachtigste afdaling die je je maar kunt bedenken. Ik hield ruime afstand van de rand waar soms slechts een vangrailachtig muurtje of, nog meer bijzonder, om de tien meter een paaltje, was. Alsof dat paaltje de redding zou kunnen zijn.
De tweede beklimming was bij L’Allier, een stuwmeer. Deze was niet zo hoog, maar je kon nog erg lang het meer zien als je even stopte en omkeek. Ook hier was de afgrond rechts.

We wilden graag op de camping in Prévenchères gaan staan, maar deze was gesloten. Gelukkig is er een Auberge, waar we vriendelijk een ruime kamer aangeboden kregen.

Dit bericht werd geplaatst in fietsvakantie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s